'Niets doen' als behandeling

Behandelen zonder te behandelen. Kan dat?

Het klinkt vreemd maar ook ‘niets doen’ kan een vorm van behandelen zijn. In de vijftiger en zestiger jaren werden artsen nog steeds opgeleid om ‘te genezen’. Bij epilepsie al een ondankbare taak, maar dan toch minstens zorgen dat men minder aanvallen had en viel. Epilepsie was toen nog bekend onder de naam ‘vallende ziekte’.

Gelukkig veranderen tijden ook wel eens ten goede; tegenwoordig vinden ook de meeste artsen Kwaliteit van Leven belangrijk. Maar wat is Kwaliteit van Leven? Vraag het aan degene die epilepsie heeft! Iedereen vult dat voor zichzelf in, soms ook ouders als de kinderen nog klein zijn.

Medicijnen werken, maar hebben ook bijwerkingen!
Moet je daarom een kind, dat een goedaardige vorm van epilepsie heeft (alleen korte afwezigheden), wel direct medicijnen geven? Of kun je afwachten hoe het zich ontwikkelt?

Je kind heeft epilepsie en misschien nog meerdere handicaps en blijft aanvallen houden, ook dan is Kwaliteit van Leven belangrijk (voor het kind, ouders en eventuele broers of zusjes).

Helpt geen enkel medicijn (of combinatie van medicijnen) en u of uw kind komt niet in aanmerking voor bijvoorbeeld een operatie, overleg dan met uw arts wat het beste is. Pillen nemen en nog steeds aanvallen hebben of geen pillen nemen met hetzelfde resultaat? Het bespreken waard!

Soms krijgt men alleen aanvallen in situatie’s die voorspelbaar zijn, bijvoorbeeld slaapgebrek.
Een waar gebeurd verhaal: een jongen uit Brabant was na zorgvuldig afbouwen van medicijnen al jaren aanvalsvrij. Ieder jaar kreeg hij echter één of twee aanvallen…en wel met carnaval. Maar hij stelde: liever twee aanvallen, lekker carnaval vieren en géén medicijnen, dan voor die twee aanvallen het hele jaar medicijnen slikken. Hij had het met zijn neuroloog besproken en die sprak hem niet tegen….

Ook al gebruik je geen medicijnen, je hebt wel epilepsie! Het is dus verstandig om bijvoorbeeld éénmaal per jaar een keer naar de arts te gaan. Als de situatie verandert dan moet U zeker een afspraak maken en kijken of nu toch (of opnieuw) gestart moet worden met medicijnen of gewoon doorgaan met behandelen zonder medicijnen. Maar misschien is het voldoende te letten op de provocerende factoren en die proberen te vermijden. Maar ook dat lukt niet altijd.

In Nederland (maar ook in de meeste met name westerse landen) is het zo: slik je pillen, dan ben je ziek. Heb je epilepsie en je slikt geen pillen, dan heb je geen epilepsie; dan ben je een aansteller. MAAR DAT IS NIET ZO!

Ook géén behandeling kan wel degelijk een behandeling zijn! En je kiest zelf, je kiest voornamelijk voor Kwaliteit van Leven (met of zonder pillen).